مثل اینکه تیتر اول تمام روزنامه ها و خبرگزاری ها این باشد. اندوهی که آمده و نشسته و تا مدت ها هم مهمان این کوله بار بی بند شده. کشتار دسته جمعی و گور اشک هایی که تا سالها همینجا باقی میمانند نه برای باخبر شدن شخصی یا جلب ترحم فقط بخاطر دوری از خطر شکستن سدّ! منبع ها موثق نیستند، اما پازل ها حرف ها حرکات همه و همه فقط خبرهای بد میدهند. بوی خونِ دل میدهند. سرفه های مزمن خشن مغزم برای نگفتن هر جمله تا مرز شکست بغض میرود. کاش زن نبودم. به فرشته ی باران بگویید زمین های خشک، تَر شدند چشم های منتظر اما سرخ تر..

پنجره ها همیشه موقع بغض باید باز باشند، شاید بوی عطری .. آرامش باشد برای تلاطم اشک های دایره وار. از صبح به شب از شب به صبح منتظر شب بوهای آقای میم بودم. از تابستان تا پاییز اما انگار چیزی نیست. انگار سال قبل و سال قبل تر فقط نسیم صبح بود که با بوی شب بوها اشتباه به مشامم رسیده بود.

چه روزهای منتهی به شب سختی. گوشه ی دلم ساز غم کوک شده. زخمه ی ...

دل خوش بیارید

دل خوش خریداریم ..

چرخ ما پر بود روزی

روزی ما دل خوشی نبود اما

امروز از ته کارتم یه شیشه نوتلا خریدم

که شبا یواشکی بخورم

توام میخوای برات نگه دارم؟

همیشه وقتی خیلی غمگین بودم می نوشتم

الان ساکت می شینم و نوتلا می خورم!

خدا باید به دست بکار شود

انگورهای بوسه برسند

جهانم مست لایعقل

که من باشم و نباشم

تو در شوقِ مِی دیگری

.